Ամերիկյան հետազոտողները հայտնում են, որ շաքարի ճակնդեղի միջուկը կարող է օգնել նվազեցնել գյուղատնտեսության կախվածությունը սինթետիկ թունաքիմիկատներից։ Միջուկը, որը կազմում է ճակնդեղի սկզբնական քաշի մոտ 80%-ը, մնում է շաքարի մշակումից հետո։ Փորձերի ժամանակ թիմն այս պեկտինով հարուստ նյութը վերածել է ածխաջրերի, որոնք ակտիվացրել են բույսերի բնական պաշտպանական մեխանիզմները այնպիսի հիվանդությունների դեմ, ինչպիսին է փոշոտ բորբոսը։

Կոմպոստացված կոկոսը նպաստում է սածիլների աճին։ Դրա տերևները կարող են լինել կայուն այլընտրանք տորֆային մամուռին, որն ավանդաբար օգտագործվում է սածիլների ծլման համար։ Տորֆը հավաքվում է զգայուն էկոհամակարգերից, որոնք օգնում են պահպանել ստորգետնյա ջրերի որակը։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ կոկոսի կոմպոստը, որը խառնված է այլ բուսական նյութերի հետ, նույնքան արդյունավետ է բուլղարական պղպեղի սածիլների աճեցման համար։

Բողկի տերևները օգտակար են աղիքների համար։ Հաճախ դեն նետված բողկի գագաթները կարող են ավելի օգտակար լինել, քան արմատն ինքը։ Կանաչեղենը, որն ունի կծու համ, հարուստ է սննդային մանրաթելերով և կենսաակտիվ միացություններով։ Այս միացությունները, ինչպիսիք են պոլիսախարիդները և հակաօքսիդանտները, մի շարք լաբորատոր և կենդանիների ուսումնասիրություններում ցույց են տվել, որ նպաստում են օգտակար աղիքային միկրոօրգանիզմների աճին, ինչը ենթադրում է, որ դրանք կարող են բարելավել մարդկանց աղիքային ընդհանուր առողջությունը։

Հետազոտությունը մանրամասնում է ճակնդեղի կանաչեղենից մեկուսացված կենսաակտիվ միացությունների պահպանման մեթոդը՝ որպես կոսմետիկայի, դեղագործության և սննդամթերքի պոտենցիալ բաղադրիչներ օգտագործելու համար։ Հետազոտողները ստեղծել են պարկուճավորված քաղվածքի միկրոմասնիկներ՝ ցողելով չորացնելով հեղուկ խառնուրդ, որը պարունակում է հակաօքսիդանտներով հարուստ ճակնդեղի կանաչեղենի քաղվածք և ուտելի կենսապոլիմեր։

Աղբյուրը՝ American Chemical Society

Պատկերը՝ Shutterstock